Kritisch kijken naar de voeding van je paard wordt steeds belangrijker. Er komen steeds meer producten op de markt en het gaat vaak fout, zowel bij particuliere paardenhouders als bij bedrijven. De fouten zijn verschillend van aard; particulieren kampen met voedingsgerelateerde gezondheidsproblemen, bedrijven met te hoge kosten. Beiden zijn gevolg van verkeerde voorlichting en een gebrek aan kennis bij de paardenhouders.
Het wordt paardenhouders wat dat betreft ook niet gemakkelijk gemaakt. Informatie komt voornamelijk van de krachtvoerleveranciers. Veeartsen hebben slechts oppervlakkige kennis van voeding; ze zijn hier niet in gespecialiseerd. Maar als ze een paard met een voedingsgerelateerd probleem willen doorverwijzen naar een specialist, bij wie kunnen ze dan terecht? Onafhankelijke voedingsdeskundigen zijn op één hand te tellen.
Voor vragen over voedingsproblemen kom je bijna altijd bij krachtvoerleveranciers terecht. Ergens is dat logisch: daar zit veel kennis en ervaring. Maar bij krachtvoerleveranciers zit ook de druk om te verkopen. Zullen zij bijvoorbeeld een drastische verlaging van het krachtvoer adviseren als dat eigenlijk nodig is? Is marge en omzet voor hen misschien belangrijker dan de gezondheid van jouw paard? En in hoeverre klopt bijvoorbeeld het voeradvies wat er op hun zakken staat?
De krachtvoermarkt is omvangrijk; voor paardenhouders is het praktisch onmogelijk om qua kosten, samenstelling, verpakking en houdbaarheid het optimale product of combinatie van producten vinden. Ruwvoer is een nog lastiger verhaal. Het is de basis van elk rantsoen (of dat zou het moeten zijn), maar de samenstelling is vaak zo onbekend dat analyses noodzakelijk zijn om een passend rantsoen samen te stellen. Voor zo’n ruwvoeranalyse1) betaal je al vlug tachtig euro; veel paardenhouders vinden dat (terecht?) te duur.
De consument mag kritischer kijken naar de voeding. Maar voor kritiek is wel enige kennis van zaken nodig. Voervergelijk is de eerste stap in de goede richting. Het biedt een overzicht van de krachtvoermarkt en maakt het voor de consument mogelijk een voer te beoordelen zonder het verkooppraatje van de fabrikant. De kennisbank vormt in de toekomst de informatiebron om eventuele kritiek op te baseren. Ik hoop dan ook dat veel paardenhouders gemotiveerd raken om zich te gaan verdiepen in datgene wat hun paard in leven houdt. 2010 is een mooi rond jaartal voor zo’n extra goed voornemen!
! Controleer het formulier a.u.b.
